Sunday, October 27, 2013
සමනල සංධ්වනිය බලන්න !!!
අපි අද සමනල සංධ්වනිය බැලුවා.
හරිම ලස්සනයි.. හරිම පුංචි සිද්ධියක් ලස්සනට ගොතලා, හිතට වේදනාව දනවන්න හැකි, සිත්තමක් හදලා...
සම්පූර්ණ චිත්රපටියම පසුබිම් සංගීතයෙන් පිරිලා.. ඇත්තටම සිම්ෆනි එකක් තමයි..
චිත්රපටි ශාලාවෙන් එලියට ඇවිල්ලත් මම ගල් ගැහිලා උන්නා..තාර්කික මොලයෙන් හිතුවොත් මහ මෝඩ කමක්, අර දේව්දාස් බැලුවාම හිතෙනව වගේ.. ඒ උනාට ආදරයට කවුද අනේ තර්ක කරන්නෙ... ජයන්ත චන්ද්රසිරි මහත්මයා කියනව වගේ, මේකයි කියල හේතුවක් කියන්න බැරි, සම්බන්ධයක් හිතා ගන්න බැරි ඒ ආදරය, හිතේ හිර වුනාම තියන වේදනාව, හිතට දැනෙන හිස් කම; ෆිල්ම් හෝල් එකෙන් එලියට ආවාමත් අපිට දැනෙනවා...
ගොඩ කාලෙකින් මේ පැත්තෙ නාවත්, කොහොම හරි අකුරු ටිකක් කොටලා යන්නම ඕනෙයි කියල හිතුණා...
කොහොම වෙතත් සැවොයි - 2 වගේ ශාලාවක ඕක බලපු එක ගැන නම්, මම සෑහෙන්න කණගාටු වෙනවා..ලොකු ටී.වී. එකක ඩී.වී.ඩී. එකක් දාල බැලුව වගේ.. අපරාදෙ.. :(
කොහොම නමුත් වෙලාවක් යොදාගෙන බලන්න යන්න වටින නිර්මාණයක් !!!
Saturday, July 20, 2013
හයියෝ... මට එපා ... වෙලා
ලක්ස තුනක් වියදං කල මෝඩ කම
දැන් වැටහෙතේ මේකේ නෑ ගැලවිල්ල
අනේ අපොයි මා දන්නා තරම දැන
ඒ මුදලින් කෑවා නං බඩට ඇත
කොහොම කලත් බග් මිස හොඳ නමක් නැත
බලාපොරොත්තුව සුන් වෙයි විටෙන් විට
දත් මිටි කකා කෙරුවත් මේ ලියවිල්ල
තාමත් වැඩ කලේ නැත අද දවසටම
වැරැද්ද හොයා ගන්නට තාමත් බැරිය
එම්. එස්. සී. එකම හැරුමට සිතේ මට
නිවාඩු පාඩුවේ ඉන්නට ඇති දවස
මේ මඟුලකට යට කෙරුමට සිදුව ඇත
Wednesday, February 6, 2013
සීතල හිම රටේ ....
හිම පියලි වැහි වැටෙන
උණුසුමක් නොම දැනෙන
සීතලම හිම රටක
තනිවෙන්න වෙලා මට
උදෑසන කුරුලු හඬ
නැගෙන හිරු හස රැල්ල
ඇත්තෙ ඇති නැති තරම
නමුදු නැත අලසබව
පා තබමි මාවතේ
දෑස් දිව යයි ඔහේ
පුලුන් කැටි වැටේමැයි
අතු බියෙන් නොසැලෙතේ
දෙපා මගෙ නතර වේ
තනිව හිනැහෙමි ඔහේ
මේ හිමේ, මඳ නලේ
තුහින මුව සිප ගතේ
පහන් කණු මත රැඳී
පලිඟු බිඳෙතෙයි වැටී
මා රැවටුනා සකී
මිදුනු දිය, දිය වෙතී
නැවුම් සුළඟින් පෙරී
හුස්ම ළය පුරවතී
හද පිරූ ඔබ නැතී
අඩුව ඇත, නැත පිරී
Monday, October 29, 2012
අද නිවාඩු දවස
පීඩන අවපාත හෝ මොන යම් හේතු නිසා
පෝය නිවාඩුව තව තව අයිස් උනා
බොහෝම කාලෙකට පසු නැවතිල්ලේ හිතුවා
ඔබේ මුහුණු බලලා යන්නට ආවා
යකාගෙ කම්මල වගෙ වැඩ කරන හිසයි
දාහක් ප්රශ්න එක පාරට වැටෙන හැටියි
හිතුවම විටෙකදී ගිහි ගෙය හරිනු හිතෙයි
කාලය විදුලියේ වේගෙට වඩා දුවයි
සිහින ජීවිතය ගොඩ නැඟු තරමටම
සිහින දකිමි තවමත් මම පෙර විලස
ඉපැරණි සිහිනෙකී මම ඔබ හමු වීම
සතුටකි විටෙක ඔබ හමුවන්නට ඒම
සතුටින් ඔබේ කාලය ගත වෙයි සිතමී
දුක් කරදර හමුවේ නොවැටෙනු යෙහෙකී
යන එන විටදී මා හමු වූවොත් මෙහෙදී
දොඩමළු වෙන්න අමතක නොම වෙයි පතමී
පෝය නිවාඩුව තව තව අයිස් උනා
බොහෝම කාලෙකට පසු නැවතිල්ලේ හිතුවා
ඔබේ මුහුණු බලලා යන්නට ආවා
යකාගෙ කම්මල වගෙ වැඩ කරන හිසයි
දාහක් ප්රශ්න එක පාරට වැටෙන හැටියි
හිතුවම විටෙකදී ගිහි ගෙය හරිනු හිතෙයි
කාලය විදුලියේ වේගෙට වඩා දුවයි
සිහින ජීවිතය ගොඩ නැඟු තරමටම
සිහින දකිමි තවමත් මම පෙර විලස
ඉපැරණි සිහිනෙකී මම ඔබ හමු වීම
සතුටකි විටෙක ඔබ හමුවන්නට ඒම
සතුටින් ඔබේ කාලය ගත වෙයි සිතමී
දුක් කරදර හමුවේ නොවැටෙනු යෙහෙකී
යන එන විටදී මා හමු වූවොත් මෙහෙදී
දොඩමළු වෙන්න අමතක නොම වෙයි පතමී
Saturday, June 30, 2012
ඔසුව
පාළුව, තනිකම, වේදනාව, ප්රේමය, පීඩනය මිනිස්සුන්ගෙ කවීත්වය පුබුදු කරනවා.
රුසියන් සාහිත්යයේ ස්වර්ණමය සටහන් කරුවකු වූ මැක්සිම් ගෝර්කි, බොහෝ දුක් ගැහැට මැද ජීවිතය ගොඩ නැඟූවෙක්.
දුකක් දැනිච්ච වෙලාවට පෑනක් අතට ගන්න එක, හිතට ඔසුවක්.
තනිකමට, හිතේ හිර වෙච්ච අවනඩුව පුපුරවා එලියට දාන්න අපි කවුරුත් කඩුවක් වගේ අතට ගන්නෙ පෑන.
අද මේ පැත්තෙ ආවෙ නඩුවක් කියාගෙනද කියල අහන්න. උත්තරේ ඔව්.
අපිව මතක් වෙන්නෙ පාළුවට, තනිකමට තමයි කියල බනින්න. මම මොනවත් කියන්නෙ නෑ.
ආදරේ මනින්න පුලුවන් නං කොච්චර හොඳද වගේ බ්රයිට් අයිඩියා එකක් මට ආවා.
එහෙම එකක් තිබ්බ නං කොල්ලන්ගෙ කෙල්ලන්ගෙ ආදරේ විතරක් නෙවේ, නාකි වෙලා ආදරේ කරන්න ගත්ත අපේ ආදරෙත්, අපි ආදරේ නැතෙයි කියල අම්මලා අපිට නෝක්කඩු කියන කොට, ඒ ආදරෙත් මනින්න තිබ්බ.
හ්ම්ම්
රුසියන් සාහිත්යයේ ස්වර්ණමය සටහන් කරුවකු වූ මැක්සිම් ගෝර්කි, බොහෝ දුක් ගැහැට මැද ජීවිතය ගොඩ නැඟූවෙක්.
දුකක් දැනිච්ච වෙලාවට පෑනක් අතට ගන්න එක, හිතට ඔසුවක්.
තනිකමට, හිතේ හිර වෙච්ච අවනඩුව පුපුරවා එලියට දාන්න අපි කවුරුත් කඩුවක් වගේ අතට ගන්නෙ පෑන.
අද මේ පැත්තෙ ආවෙ නඩුවක් කියාගෙනද කියල අහන්න. උත්තරේ ඔව්.
අපිව මතක් වෙන්නෙ පාළුවට, තනිකමට තමයි කියල බනින්න. මම මොනවත් කියන්නෙ නෑ.
ආදරේ මනින්න පුලුවන් නං කොච්චර හොඳද වගේ බ්රයිට් අයිඩියා එකක් මට ආවා.
එහෙම එකක් තිබ්බ නං කොල්ලන්ගෙ කෙල්ලන්ගෙ ආදරේ විතරක් නෙවේ, නාකි වෙලා ආදරේ කරන්න ගත්ත අපේ ආදරෙත්, අපි ආදරේ නැතෙයි කියල අම්මලා අපිට නෝක්කඩු කියන කොට, ඒ ආදරෙත් මනින්න තිබ්බ.
හ්ම්ම්
Monday, April 2, 2012
ඔබාගෙන ඔබාගෙන ගිය කැත...
වෙච්ච අලකලංචි ටිකෙන් පස්සෙ හොම්බ බිම ඇනිල හිටිය මම ආයිත් පරණ පුරුදු විදිහට ටික ටික වැඩ කරන්න පටන් ගත්තා. ඒකෙ ප්රථිපලයක් විදිහට, මම දැන් ආයිත් මගේ පශ්චාත් උපාධියේ වැඩ කටයුතු කරන්නත් ගත්තයි කියමුකෝ.
කොහොම කොහොම හරි මගේ මහත්තැන්, පංති ඉවර වෙලා මාව එක්කන් යන්න එනකං මම ඉතින් කොරන්නේ වඳුරු පැටිය වගේ ඔහේ වට පිටාවේ වෙන එකෝක දේවල් බලන් ඉන්න එක තමයි.
ගිය සෙනසුරාදාත් ඔන්න ඉතින් මහත්තැන් එනකං කියල මම කැම්පස් එකේ ගේට්ටුව ලඟම තියන බංකුවක වාඩි වෙලා උන්නා.
කොලඹ විශ්ව විද්යාලයේ, කලා පීඨය පැත්තට වෙන්න තියන ගේට්ටුව ඉස්සරහම නොවෑ පාර පනින්න පහසු වෙන්න හදල තියන මාර්ග සංඥා ලාම්පුත් සවි කරලා ථියෙන්නෙ. කවුරුත් දන්නවනෙ, තමන්ට පාර මාරු වෙන්න ඕනෑ උනාම අර සංඥා කණුව ලඟට ගිහින් බොත්තම තද කරන්නයි තියෙන්නෙ. එතකොට ටික වෙලාවකින් වාහන යාම නවත්තන්න රතු පාට වැටිලා, පාර හරහා යන්න කොළ පාට වැටෙනවා.
ඔන්න ඉතින් පාර මාරු වෙන්න ගෑණු දරුවො තුන් දෙනෙක් ආව. පච මල්ල හලන ගමන්, එක ගෑනු ළමයෙක් අනේ අර කණුව බදාගෙන, සරුවාංගයම සලිත කර කර, එක අතකින් අර බොත්තම එක දිගට ඔබාගෙන ඔබාගෙන ගිය කැත කමට මට හිනත් ගියා.
අනේ ඉතින් මෙව්වා පොදු දේපළ නේද. කොල වැටෙනකංම ඔය බොත්තම තද කරන්න ඕනි නැති විත්තිය එතනින් මීට කලින් පාර මාරු වෙච්ච ඕනි කෙනෙක් දන්නවා ඇති. ඒ පද්ධතිය ක්රියාත්මක වීමට අවශ්ය කාලය අපි පොඩ්ඩක් ඉවසීමෙන් ලබා දීම විතරයි කළ යුත්තේ. ඔය විදිහට පොදු දේපළ පරිහරණය කලාම, ඉක්මනින්ම අබලන් වෙන මේ පද්ධති නැවත සකස් කරන්නට යන්නෙත් අපේ සල්ලිම තමයි.
උගත් කමයි, සාමාන්ය දැනීමයි දෙකම මේ ළමයින්ට තියනව නං කොච්චර හොඳද? නේද?
කොහොම කොහොම හරි මගේ මහත්තැන්, පංති ඉවර වෙලා මාව එක්කන් යන්න එනකං මම ඉතින් කොරන්නේ වඳුරු පැටිය වගේ ඔහේ වට පිටාවේ වෙන එකෝක දේවල් බලන් ඉන්න එක තමයි.
ගිය සෙනසුරාදාත් ඔන්න ඉතින් මහත්තැන් එනකං කියල මම කැම්පස් එකේ ගේට්ටුව ලඟම තියන බංකුවක වාඩි වෙලා උන්නා.
කොලඹ විශ්ව විද්යාලයේ, කලා පීඨය පැත්තට වෙන්න තියන ගේට්ටුව ඉස්සරහම නොවෑ පාර පනින්න පහසු වෙන්න හදල තියන මාර්ග සංඥා ලාම්පුත් සවි කරලා ථියෙන්නෙ. කවුරුත් දන්නවනෙ, තමන්ට පාර මාරු වෙන්න ඕනෑ උනාම අර සංඥා කණුව ලඟට ගිහින් බොත්තම තද කරන්නයි තියෙන්නෙ. එතකොට ටික වෙලාවකින් වාහන යාම නවත්තන්න රතු පාට වැටිලා, පාර හරහා යන්න කොළ පාට වැටෙනවා.
ඔන්න ඉතින් පාර මාරු වෙන්න ගෑණු දරුවො තුන් දෙනෙක් ආව. පච මල්ල හලන ගමන්, එක ගෑනු ළමයෙක් අනේ අර කණුව බදාගෙන, සරුවාංගයම සලිත කර කර, එක අතකින් අර බොත්තම එක දිගට ඔබාගෙන ඔබාගෙන ගිය කැත කමට මට හිනත් ගියා.
අනේ ඉතින් මෙව්වා පොදු දේපළ නේද. කොල වැටෙනකංම ඔය බොත්තම තද කරන්න ඕනි නැති විත්තිය එතනින් මීට කලින් පාර මාරු වෙච්ච ඕනි කෙනෙක් දන්නවා ඇති. ඒ පද්ධතිය ක්රියාත්මක වීමට අවශ්ය කාලය අපි පොඩ්ඩක් ඉවසීමෙන් ලබා දීම විතරයි කළ යුත්තේ. ඔය විදිහට පොදු දේපළ පරිහරණය කලාම, ඉක්මනින්ම අබලන් වෙන මේ පද්ධති නැවත සකස් කරන්නට යන්නෙත් අපේ සල්ලිම තමයි.
උගත් කමයි, සාමාන්ය දැනීමයි දෙකම මේ ළමයින්ට තියනව නං කොච්චර හොඳද? නේද?
Sunday, February 26, 2012
නිවැරදි අක්ෂර වින්යාසය උගනිමු
2012 ට පළමු පාඩම :)
711.) සැණකෙළිය
712.) සංකේතය
713.) ළතැවිල්ල
714.) දෘශ්යමාන
715.) දෘෂ්ටිකෝණය
716.) ගිනි පෙණෙල්ල
717.) ජයග්රහණය
718.) තණකොළ
719.) පැකිළෙනවා
720.) පැළකරනවා
721.) කෙළවර/කෙරවල
722.) කුසල/කුශල
723.) කැළි කසල
724.) සර්වඥ
725.) කඩපිල/කඩපිළ
726.) උණ ( රෝගය/ ගස් )
727.) චතුරස්ර
728.) ඝට්ටනය
729.) ඤාණ / ඥානය
730.) පරිහානිය
පළාත් අධ්යාපන දෙපාර්තමේතුව ( බ.ප ) - ප්රාථමික අංශයේ ව්යාපෘතියකින් උපුටා ගත්තකි
711.) සැණකෙළිය
712.) සංකේතය
713.) ළතැවිල්ල
714.) දෘශ්යමාන
715.) දෘෂ්ටිකෝණය
716.) ගිනි පෙණෙල්ල
717.) ජයග්රහණය
718.) තණකොළ
719.) පැකිළෙනවා
720.) පැළකරනවා
721.) කෙළවර/කෙරවල
722.) කුසල/කුශල
723.) කැළි කසල
724.) සර්වඥ
725.) කඩපිල/කඩපිළ
726.) උණ ( රෝගය/ ගස් )
727.) චතුරස්ර
728.) ඝට්ටනය
729.) ඤාණ / ඥානය
730.) පරිහානිය
පළාත් අධ්යාපන දෙපාර්තමේතුව ( බ.ප ) - ප්රාථමික අංශයේ ව්යාපෘතියකින් උපුටා ගත්තකි
Friday, February 24, 2012
බිඳුණු හිතක පළමු කවිය ... දෙන්න බලමු පිළිතුරු කවිය
අහසක් උනා නම් ඔබ මහ පොළොවක් වී
කරනා කියන දේ නිතරම ඇස ගැටෙතී
ඇහැ පිය ගැසෙන සැණයෙන් ම'වෙතින් ඉගිලී
සැඟවෙන ලොවේ රස කිමදැයි නොදන්නෙමී
Friday, February 10, 2012
අපේ ලෝකය එකළු කෙරුමට, ඔබේ වීරිය දන්නෙමූ
දුකේදී පිහිටට වඩින්නේ
දෙවිවරුය මිනිසුන් වෙතේ
අපේ කඳුලට තැවෙන දෙවිවරු
මව්පියොයි, වෙනකෙකු නොවේ
කොහේ කොතනක බෙල සිඳුන දා
දෙමාපිය පාමුල වැටී
දෑත් දුන් විට යළි නැගෙන්නට
මව් ගුණය ලොව බැබළවී
හිතේ සවි දී, අප පෙරට ලී
ඔබේ ගත සවි යයි බිඳී
පුතුන් හට ඇති පෙම දිරිය වී
පියවරුන් සවි තිර වෙතී
අපේ ලෝකය එකළු කෙරුමට
ඔබේ වීරිය දන්නෙමූ
ඔබට නොපෙනී, ඔබට නොදැනී
දිවා රෑ ඔබ නමඳිමූ
දෙවිවරුය මිනිසුන් වෙතේ
අපේ කඳුලට තැවෙන දෙවිවරු
මව්පියොයි, වෙනකෙකු නොවේ
කොහේ කොතනක බෙල සිඳුන දා
දෙමාපිය පාමුල වැටී
දෑත් දුන් විට යළි නැගෙන්නට
මව් ගුණය ලොව බැබළවී
හිතේ සවි දී, අප පෙරට ලී
ඔබේ ගත සවි යයි බිඳී
පුතුන් හට ඇති පෙම දිරිය වී
පියවරුන් සවි තිර වෙතී
අපේ ලෝකය එකළු කෙරුමට
ඔබේ වීරිය දන්නෙමූ
ඔබට නොපෙනී, ඔබට නොදැනී
දිවා රෑ ඔබ නමඳිමූ
Thursday, February 2, 2012
ඉස්පිරිතාලයේ අපෙ පැණි හඳ කාලේ
වේලි වේලි ඉඳලා ලැබුණු වතුර පොද
තොලේ ලාන්නට නෑනේ මගේ පින
රටටම නොකිව්වත් ජයටම කෑ මඟුල
කොර ගත් දා ඉඳන් හරි හරි ලෙඩ අපල
හරියට පැහැය තිබුණත් මගෙ සම සොබන
දැන් නං කහය හෙපටයිටිස් කියති වෙද
ඇඳ මස්තකේ ගෙවනා කම්මැලි දිවිය
නිම වෙන දිනය එනකං ඉමි ඇඟිලි ගැන
හිමි එයි රෝහලට ගෙදරට එනව වගේ
පිළිගමි, සිඹින්නට බැරි පිය මුව ඔහුගේ
සිනහවෙන් ගෙවමු මේ දුක් බර කාලේ
ඉස්පිරිතාලෙ දැන් අපෙ පැණි හඳ වාගේ
තොලේ ලාන්නට නෑනේ මගේ පින
රටටම නොකිව්වත් ජයටම කෑ මඟුල
කොර ගත් දා ඉඳන් හරි හරි ලෙඩ අපල
හරියට පැහැය තිබුණත් මගෙ සම සොබන
දැන් නං කහය හෙපටයිටිස් කියති වෙද
ඇඳ මස්තකේ ගෙවනා කම්මැලි දිවිය
නිම වෙන දිනය එනකං ඉමි ඇඟිලි ගැන
හිමි එයි රෝහලට ගෙදරට එනව වගේ
පිළිගමි, සිඹින්නට බැරි පිය මුව ඔහුගේ
සිනහවෙන් ගෙවමු මේ දුක් බර කාලේ
ඉස්පිරිතාලෙ දැන් අපෙ පැණි හඳ වාගේ
Friday, December 30, 2011
අවුරුද්ද ගෙවෙන්නට මත්තෙන්...
මෙතුවක් කලක් දොඩමළු වන්නට ඔබ හා
ඉඩ පාඩුවක් නොවුනේ මගෙ පෙම හන්දා
සංසාරේ පැතු ආලේ හිමි හන්දා
හිත පිරි හැඟුම් කොළයට ගන්නට බැරුවා
පෙරුම් පුරා අතැ'ඟිලි බැඳ අපි දෙන්නා
සංතෝසයෙන් දිවි ගෙවෙමුය සැප කැන්දා
මගේ හිතේ සැප දුක දත් හිමි හින්දා
මීරිය දිවිය මී පැණි වන් රස වන්නා
කොහොම නමුත් අවුරුද්දක් ගෙවෙන වෙලේ
ඔබ හමුවන්ට එන්නට සිතුවෙමි නොලසේ
ඉක්මනින්ම යළි එන බව සැක බැවිනේ
පතනෙමි ඔබට සුබ නව වසරක් තුටිනේ
ඉඩ පාඩුවක් නොවුනේ මගෙ පෙම හන්දා
සංසාරේ පැතු ආලේ හිමි හන්දා
හිත පිරි හැඟුම් කොළයට ගන්නට බැරුවා
පෙරුම් පුරා අතැ'ඟිලි බැඳ අපි දෙන්නා
සංතෝසයෙන් දිවි ගෙවෙමුය සැප කැන්දා
මගේ හිතේ සැප දුක දත් හිමි හින්දා
මීරිය දිවිය මී පැණි වන් රස වන්නා
කොහොම නමුත් අවුරුද්දක් ගෙවෙන වෙලේ
ඔබ හමුවන්ට එන්නට සිතුවෙමි නොලසේ
ඉක්මනින්ම යළි එන බව සැක බැවිනේ
පතනෙමි ඔබට සුබ නව වසරක් තුටිනේ
Tuesday, December 13, 2011
මං ආදරෙයි !!
Monday, November 7, 2011
විභාගය අත ලඟ දී ...
නිවී සැනසිල්ලේ
ගීයක මිහිර විඳිමිනේ
මගෙ මනෝ ලෝකයේ
වෙමි රැජිණ මම ඔබේ
අරුම පුදුම හමුවකි උනේ
දැනුදු අදහා ගත නොහේ
කවුරු වුව අසනා සැණේ
විමතියට පත් වෙන අගේ
විභාගය ඇත අත ලඟේ
පොත ඇතේ නෙත් මානයේ
කුමන පාඩම් දැයි අනේ
ඉතින් පිළිසරණයි ඔබේ !!!
ගීයක මිහිර විඳිමිනේ
මගෙ මනෝ ලෝකයේ
වෙමි රැජිණ මම ඔබේ
අරුම පුදුම හමුවකි උනේ
දැනුදු අදහා ගත නොහේ
කවුරු වුව අසනා සැණේ
විමතියට පත් වෙන අගේ
විභාගය ඇත අත ලඟේ
පොත ඇතේ නෙත් මානයේ
කුමන පාඩම් දැයි අනේ
ඉතින් පිළිසරණයි ඔබේ !!!
Monday, October 31, 2011
මම තවම මහ ගෙදර...
ඔබ නැතිව මම් තනිව
හුදකලාවක ගෙවන
තත්පරය කල්පයක්
වගේ මට දැනෙනකොට
මගේ ලඟ ඔබෙ සුසුම්
වැදෙන බව දැනෙනකොට
මට ඔබේ වී ඉන්න
ඉල්ලන්න හිතෙනකොට
තාම ඔබ දුර ඈත
කියා දුක හිතෙනකොට
මොකට මේ ආදරේ
බැඳුණිදැයි හිතෙයි මට
හුදකලාවක ගෙවන
තත්පරය කල්පයක්
වගේ මට දැනෙනකොට
මගේ ලඟ ඔබෙ සුසුම්
වැදෙන බව දැනෙනකොට
මට ඔබේ වී ඉන්න
ඉල්ලන්න හිතෙනකොට
තාම ඔබ දුර ඈත
කියා දුක හිතෙනකොට
මොකට මේ ආදරේ
බැඳුණිදැයි හිතෙයි මට
Friday, October 28, 2011
කලබල මැද ආමී...
Friday, August 12, 2011
නිවැරදි අක්ෂර වින්යාසය උගනිමු
කාට හරි මතකද ඇයි අපි "බොරළු" වැරදි ක්රමය විදිහටත්, "බොරලු" නිවැරදි වචනය විදිහටත් පිලිගත්තේ කියලා?
ණ යනු ළ යනු භාවිතය නිශ්චය කර ගන්න විදිහත් දවස් කිහිපයක් කතා කළා. ...
මතකද දන්නෑ :)
691.) ශීලාචාර
692.) ප්රථමාධාර
693.) දණහිස
694.) මැතිවරණය
695.) අනුස්මරණය
696.) ව්යංජනය
697.) සාධාරණ
698.) වැන්දඹුව
699.) භාණ්ඩාගාරික
700.) සහභාගී වීම
701.) සංස්ථාව
702.) ශිෂ්යත්ව
703.) දුරස්ථපාලකය
704.) අභය භූමිය
705.) අභීත
706.) නිශ්චිත
707.) රුධිරය
708.) වලි කුකුළා
709.) බොරලු
710.) මෙළෙක්
පළාත් අධ්යාපන දෙපාර්තමේතුව ( බ.ප ) - ප්රාථමික අංශයේ ව්යාපෘතියකින් උපුටා ගත්තකි
ණ යනු ළ යනු භාවිතය නිශ්චය කර ගන්න විදිහත් දවස් කිහිපයක් කතා කළා. ...
මතකද දන්නෑ :)
691.) ශීලාචාර
692.) ප්රථමාධාර
693.) දණහිස
694.) මැතිවරණය
695.) අනුස්මරණය
696.) ව්යංජනය
697.) සාධාරණ
698.) වැන්දඹුව
699.) භාණ්ඩාගාරික
700.) සහභාගී වීම
701.) සංස්ථාව
702.) ශිෂ්යත්ව
703.) දුරස්ථපාලකය
704.) අභය භූමිය
705.) අභීත
706.) නිශ්චිත
707.) රුධිරය
708.) වලි කුකුළා
709.) බොරලු
710.) මෙළෙක්
පළාත් අධ්යාපන දෙපාර්තමේතුව ( බ.ප ) - ප්රාථමික අංශයේ ව්යාපෘතියකින් උපුටා ගත්තකි
Saturday, August 6, 2011
අම්මා

අම්මා මිය ගියාය. ඈ මිය ගියේ, මොළයේ ස්නායු දුර්වල වීම් නිසා හටගත් මතක ශක්තිය හීන වීම සහ අංශභාග තත්ව කලක් පැවතීමෙන් අනතුරුව, ශරීරයේ ඉබේම සිදුවූ දිරා යෑමෙන් බව වෛද්යවරුන්ගේ මතය විය. මෙය අනිවාර්යයෙන්ම අනෙක් සියල්ලන්ගේම මතයද වූ අතර, කාර්ය බහුල ජීවිත සහිත ඔවුන්ට ඒ පිළිබඳව ඊට වඩා විශ්ලේෂණයක් කිරීමට තරම්, ඉඩක් හෝ වුවමනාවක්ද නොවීය. කෙසේ වතුදු, ඈ මිය යන්නට ඇත්තේ පාළුව හා කණස්සල්ල නිසා ඇති වූ චිත්ත වේග පාලනය කරගත නොහී, කලක් යද්දී දුර්වල වූ මානසිකත්වයේ පිහිටෙන් වෙන්නට හැකිය වැනි අදහසක්, නිකමටවත් ඔවුන්ගේ කල්පනාවට නාවේය.
අම්මා උපන්නේ ලංකාවේය. අර්ධ නාගරික පවුලක් වූ ඔවුන්ගේ පවුලේ එකම දුවණිය ඇය විය. අම්මා මිය යන්නේ එංගලන්තයේදීය. ඉගෙනුමට හපන් වුවද තමන් හරි හැටි යා යුතු විෂය ධාරාව තෝරා ගැනීමට සමත් නොවූ අම්මා, අවසන පිට රට ගොස් වෙද කම් කිරීමට බලාපොරොත්තු වූ දොස්තරෙකුට කසාද බන්ඳවන ලදී. රට යන විට ඈ මිතුරියන්ට කියුවේ එහේ ගොහින් තමන්ද දොස්තර විභාග කරන බවය. දොස්තර විභාගය කෙසේ වෙතත් ඇයට ටික කලකින්ම මවු පදවිය හිමි විය. අම්මා ඔය ලෙස වරින් වර පස් වතාවක් පමණ, නැවත නැවතත් අම්මා කෙනෙකු වූයේ එංගලන්තයේදීමය.
ඒ පවුලේ වැඩිමලා කෙල්ලකි. දෙවෙනියාද කෙල්ලක වීම නිසා තෙවනියා කොල්ලෙකු වේවායි බලාපොරොත්තුවෙන් කටයුතු සිදු කෙරිණි. එවර නම් එකෙකු වෙනුවට කොල්ලෝ දෙදෙනෙක්ම ආවෝය. හතර දෙනාම ලොකු මහත් වී කලකට පසු, වැරදීමකින් පස් වෙනියා උප්පත්තිය ලැබීය. ඇය නම් අම්මාගේ කපාපු පළුවම විය. දරු හුරතල් මැද, නිමක් නැති කලබල මැද්දේ දිවි ගෙවූ අම්මාට වයස අවුරුදු පහළොව දාසය වෙද්දී සියළුම දරුවන් තමන් හැර යාම විඳවිය නොහැක්කක් විය.
ලන්ඩන් වැනි ජනයාගෙන් පිරි නගරයක තනිකම දැනීම පුදුමයකැයි ඔබ කියන්නට පුළුවන. නමුත් සත්යය එයමය. මහා නගරයක ඇය තනි වූවාය. ස්වාමියා සමඟ රට හැරදා එද්දීම ඈ තනි වන්නට ඉඩ තිබූ නමුත්, දරු සෙනෙහස් ගඟේ ගිලී ඉන්නට වරම් ලද හෙයින් ඈට ඊට ඉඩ කඩ නොලැබිණ. නමුත් ඉතා වේගයෙන් සියල්ල කණපිට හැරෙන්නට පටන් ගෙන තිබිණ.
වැඩිමලා සංගීතකාරියක වූ අතර දෙවැන්නී ඉංජිනේරුවරියක වූවාය. කොල්ලෝ දෙදෙනාම තාත්තාගේ අඩි පාරේ ගියහ. බඩ පිස්සී ගංජා කාරයකු සමඟ පැන ගියාය. හුරතලේ වැඩි වීමේ වැරැද්ද අම්මා පිට පැටවිණ.
අම්මා තමන් අහසේ පාවෙනු දැනී පහල බැලුවාය.
අසනීප වී සිටි කාලයේ කිසිදු දිනක, හෙදිය තමන් පිරිසිදු කර අහවර වන තුරු ළඟට නො ආ දරුවෝ ඇගේ අක්රීය දේහය බදා සිප ගත් හ. "ඒකෙත් වෙනසක් නෑ නෙ".. මේ දේහයත් අවමංගල්ය කටයුතු සූදානම් කරන්නවුන් විසින් හොඳින් නහවා, විෂ බීජ නාශක යොදා ඇතුවා නිසැකය. රටට වැඩදායී දරුවන් තැනීම වෙනුවෙන් කවුරුත් ඇයට ප්රශංසා කළහ.
"ඔක්කොම බොරු කාරයෝ. ලේ වලින් දුවන මැෂින්..." ඇය යන්නට හැරුණාය.
ජීවත්ව සිටියදී තමන් හා වචන පහක් කතා කිරීමට කාලය වෙන් කර ගැනීමට නොහැකි වූවන්ගෙන් දැන් ඇති පල කිමදැයි අම්මාට සිතුණි.
අම්මා සෙමින් සැහැල්ලුවෙන් ගමන් කළාය. වළාකුලෙන් වළාකුලට මාරු වීම සිනහ දනවන නුහුරක් විය. පුළුන් වලින් මෙන් තැනූ සුවිසල් මන්දිර වලට යන මාවත් විසල් දොරටු වලින් වැසී තිබිණ. සමහරක් ඈ එනවිට විවෘත වූ අතර, සමහරක් එලෙසම වැසී පැවතිණ. ඈත දුරින් නිවන් මඟ දොරටු පෙනෙද්දී අම්මා හුරු පුරුදු මුහුණක් හිනැහෙනු දැක නැවතුණාය.
"අම්මා...." අම්මාට කියැවිණි.
අම්මාගේ අම්මා ඈ අසල හුන්නාය.
"මට දොර ඇරුණා... මට දූ මතක් උනා... එක පාරට මගේ බර වැඩි වුණා.. දූ දකිනකන් මට සැනසිල්ලේ සැහැල්ලුවෙන් දොර ලඟට යන්ට බැරි වග මට තේරුණා.. දූ එනතුරු මම නැවතුණා"
අම්මාගේ දෑසේ කඳුළු පිරිණ. ඇගේ අම්මා ඈ මේ ලඟින් හිඳ දකින්නේ වසර පනහකට පමණ පසුය. එංගලන්තයෙන් තාවකාලිකව හෝ යළි පැමිණියහොත්, ඔවුන්ට ඇති වන, පුරවැසිභාවය ලබා ගැනීමේ ගැටලු නිසා, සිය මව් බැලීමට ඒමට අම්මාට නොහැකි විය. දෙවැන්නී උපන් විට ඇගේ මව් දූ බැලීමට සූදානම්ව සිටි මුත්, හදිසියේ අසනීප වූවාය. එලෙස අසනීප වූ මව් බැලීමටත්, පසුව අසනීපයෙන් හිඳ මිය ගිය සිය මවගේ මළගමට යාමටත් ඔවුන්ට නොහැකි වූයේ මේ නීතිමය තත්වයය.
"ඒ දවස් වල මම අම්මාට ඇති වෙන්න සල්ලි යවනවා නේ කියල හිතුව. දරුවො ඇස් මානයේ දකින තරන් පොහොසත් කමක් තවත් නෑ කියල මම දැන් දන්නවා " අම්මාට සමාව අයැදීමට ඕනෑ විය.
"දූ සතුටෙන් බව මම දැක්කා. මම දූ බලන්න ආසාවෙන් උන්නේ. මට දැන් හිත හදාගෙන යන්න පුළුවනි"
"මාත් එනවා අම්මත් එක්ක.." අම්මා හැරුණු මුත්, ඈට එක් වරම පොඩ්ඩී සුසාන භූමියේ කෙළවරක, හුදකලාව හිඳිමින් හඬනු සිහිපත් විය.
"අම්මා යන්න. මම පස්සෙ එන්නං"
අම්මා නැවතුණාය. පොඩ්ඩී කොහොම ඉදිරියට මුහුණ දෙනු ඇත්දැයි බියක් ඇය තුළ ජනිත විණ. සැහැල්ලු බව සිඳී, දෙපා බර වනු අම්මාට දැනිණ.
නිවන් මඟ දොරටු පෙනි පෙනී ඈ මඟ නතර වූවාය.
Sunday, July 31, 2011
දෝණීගෙන් ...

ජීවිතේ දුර ගමනකී
ඔබ සදා මා ළඟ උනී
පිපෙන්නට පෙති වෙර දරද්දී
හිරු කිරණ ලෙස ඔබ උනී
මතක කවුළුව විවර වී
නෙත'ඟ කඳුළක් සිර වුණී
දහක් කවි ලිව් මගේ පෑනින්
නුඹට කව් නොලිවුණු හැටී
හෙටක් වෙන්නට කල් නොදී
අදම මම පැදි අමුණමී
දුවක වී ඔබ ලඟ වැඩෙන්නට
බොහෝ පින් මම් කර ඇතී
ඔබේ පා මුල වැඳ වැටී
දුරස් වන දින ලඟ එතී
කපටි හොර ගෙඩි ඔබේ දෝණී
තාත්තා හැර යන හැටී ...
Saturday, July 30, 2011
ඔබ HUB එකක්ද?

"Entreprise Web Architecture" කියන්නෙ අපේ මේ පශ්චාත් උපාධියේ තවත් එක් විෂයයක්.
මුල්ම පාඩමේදීම මම තවත් ලස්සන අදහසක් ඉගෙන ගත්තා.
අපේ පරිසරයේ විවිධ ජාල පද්ධති ( නෙට්වර්ක්ස් ) තියනවා. අන්තර්ජාලය විශාල ජාල පද්ධතියක්.
ඒ වගේම තමයි අපේ ස්නායු පද්ධතිය. ඒකත් අති විශාල නෙට්වර්ක් එකක්. මේ හැම එකකටම වඩා අපිට ගොඩක් හුරු පුරුදු ජාල පද්ධතියක් තියනවා. ඒ තමයි මානව ජාල පද්ධතිය ( social network ).
මේ හැම පද්ධතියකම තියනව වැඩි "nodes" ගණනක් හා සම්බන්ධ වෙමින් ජාලයේ සුවිශේෂ තැනක් හිමි කරගත් නෝඩ්ස්. මේවාට අපි "HUBS" කියල කියනවා. ඔය රූප සටහනේ අඳුරු පැහැ කරල පෙන්නල තියෙන්නෙ "HUBS".
ඉතින් මේ හබ් එකකයි, අපේ මානව ජාල පද්ධතියෙයි ඇති සම්බන්ධය මොකක්ද?
මොනම ජාල් පද්ධතියක උනත් හබ්ස් තිබිය හැකියි. මානව ජාල පද්ධතියේ හබ්ස් ගොඩාක් ඉන්නවා. උදාහරණයක් විදිහට අපේ සර් කියපු විදිහටම "ප්රභාකරන් කියන්නෙත් හබ් එකක්"
දැන් තේරුණාද?
හබ් එකක් වටා ලොකු සෙනඟක් ඉන්නවා. හබ් එකක් වෙන්න ආස කරන මිනිස්සු ඉන්නවා.
හබ් එකක් අක්රිය වීම ඕනෑම ජාල පද්ධතියකට විශාල බලපෑමක් කරනවා. ඒක හොඳ එකක් වෙන්නත් පුළුවන්, නරක එකක් වෙන්නත් පුළුවන් අවස්ථාවේ හැටියට.
ඉතින් ඔබ හබ් එකක් නම් සතුටු වන්න ...
ඒ වගේම කල්පනාකාරී වන්න :)
Saturday, July 23, 2011
ඡන්දේ ...
Subscribe to:
Posts (Atom)








